اللّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ وَكَفَاهُ اللّهُ مَا يُهِمُّهُ مِنْ أَمرِ دُنْيَاهُ وَآخِرَتِهِ « 1 » . كسى كه به سوى كعبه آيد و بخشى از حق و حرمتش را بشناسد از مكه بيرون نمىرود جز اينكه خدا گناهانش را مىآمرزد ، و آنچه از كار دنيا و آخرت او را نگران كرده ، كفايت مىكند . بهترين زمان‌ها قرآن مجيد ، مردم را به زمان‌هايى چون شب قدر « 2 » ، ده شب اول ذىالحجة « 3 » و ايام اللّه « 4 » توجه مىدهد تا با بهره‌گيرى از اين فرصت‌هاى بىنظير ، خود را شايستهء پاداش‌هاى عظيم حق كنند .

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة : 13 / 242 ، باب 18 ، حديث 17652 . در روايتى آمده است : « ما خلق الله تعالى بقعة فى الأرض أحب إليه منها - و أومأ بيده الى الكعبة - و لا أكرم على الله عزوجل منها ، لها حرم الله الأشهر الحرم فى كتابه يوم خلق السماوات و الأرض » . خدا مكانى را در زمين محبوب‌تر از آنجا در پيشگاه خود نيافريده ( و حضرت با دست مبارك خود به كعبه‌اشاره كرد ) و نزد خدا نيكوتر و با ارزش‌تر از آنجا جايى وجود ندارد ، و چهار ماه حرام را از روز آفريدن آسمان‌ها و زمين چنان كه در قرآن‌مجيدش اشاره كرده به خاطر كعبه حرام اعلام داشت . وسائل الشيعة : 13 / 242 ، باب 18 ، حديث 17651 . ( 2 ) - « إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ » « ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم » قدر ( 97 ) : 1 . ( 3 ) - « وَ الْفَجْرِ * وَ لَيالٍ عَشْرٍ » « سوگند به سپيده دم * و به شب‌هاى ده‌گانه » فجر ( 89 ) : 1 - 2 . ( 4 ) - « وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ » « و همانا موسى را با نشانه‌هاى خود فرستاديم [ و به او وحى كرديم ] كه قوم خود را از تاريكىها به سوى روشنايى بيرون آور و روزهاى خدا را [ كه روزهاى رحمت ، عذاب ، پيروزى و شكست است ] به آنان يادآورى كن ، بىترديد در اين روزهاى خدا براى هر شكيباى سپاس گزارى نشانه‌هايى [ از توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا ] است » ابراهيم ( 14 ) : 5 .